Ewa Kopacz

Portret: 
Imię: 
Ewa
Nazwisko: 
Kopacz
Kariera: 

Prezes Rady Ministrów od 22 września 2014. Wykształcenie i praca zawodowa Ewa Kopacz jest córką Mieczysława i Krystyny[2]. Ojciec był zatrudniony jako mechanik, matka pracowała jako krawcowa. Ewa Kopacz wychowywała się w Radomiu, gdzie ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej[3]. W 1981 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie. Uzyskała specjalizację drugiego stopnia w zakresie medycyny rodzinnej i pierwszego stopnia w zakresie pediatrii oraz medycyny sądowej. Pracowała w pogotowiu i przychodniach w Orońsku i Chlewiskach, a następnie w Szydłowcu[3], gdzie do 2001 kierowała miejscowym zakładem opieki zdrowotnej[4]. Działalność polityczna do 2014 W latach 80. należała do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego[5]. W latach 90. dołączyła do Unii Wolności[3], przewodniczyła strukturom tej partii w województwie radomskim[6]. W wyborach samorządowych w 1998 uzyskała mandat radnej sejmiku mazowieckiego[7]. W 2001 odeszła z UW do nowo powstałej Platformy Obywatelskiej, w wyborach w tym samym roku z ramienia tego ugrupowania uzyskała mandat posłanki IV kadencji, reprezentując radomski okręg wyborczy[8]. Po raz drugi została wybrana do Sejmu w 2005 na okres V kadencji, w której objęła stanowisko przewodniczącej Komisji Zdrowia[9]. W tzw. gabinecie cieni PO (utworzonym 13 stycznia 2006) powołano ją na stanowisko rzeczniczki ds. zdrowia[10]. Pełniła obowiązki przewodniczącej mazowieckich struktur Platformy Obywatelskiej[11]. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci została posłanką, otrzymując 39 155 głosów[12]. 16 listopada 2007 została powołana na stanowisko minister zdrowia w rządzie Donalda Tuska[6]. W 2009 sprzeciwiła się zakupowi przez polski rząd niesprawdzonych[13] i kosztownych szczepionek przeciwko tzw. świńskiej grypie w okresie pandemii, którą ogłosiła WHO (co do której pojawiły się podejrzenia, że może być na nią wywierany wpływ ze strony koncernów farmaceutycznych[14][15][16]). Decyzja ta była również krytykowana, m.in. przez byłego ministra Marka Balickiego, który stwierdził, że postawa rządu wzmocniła tzw. ruch antyszczepionkowy[17]. 10 października 2010 wybrana na wiceprzewodniczącą PO[4]. W wyborach w 2011 uzyskała mandat posłanki VII kadencji – otrzymała wówczas 41 554 głosy[18]. 7 listopada 2011 została odwołana ze składu Rady Ministrów[19]. Następnego dnia została wybrana na marszałka Sejmu[20]. W głosowaniu wzięło 453 posłów, z czego 300 poparło ją, a 150 głosowało za kontrkandydaturą Marka Kuchcińskiego z PiS. Ewa Kopacz stała się pierwszą kobietą w historii polskiego Sejmu na tym stanowisku[21]. 14 grudnia 2013 została wybrana na pierwszą wiceprzewodniczącą PO[6], zastępując na tej funkcji Grzegorza Schetynę. Prezes Rady Ministrów 3 września 2014 zarząd krajowy PO rekomendował kandydaturę Ewy Kopacz na urząd Prezesa Rady Ministrów w związku z zapowiedzianą rezygnacją Donalda Tuska, który został wybrany na nowego przewodniczącego Rady Europejskiej. 15 września została przez prezydenta Bronisława Komorowskiego desygnowana na to stanowisko. 19 września 2014 ogłosiła kandydatów na ministrów swojego gabinetu. 22 września 2014 zrezygnowała ze stanowiska marszałka Sejmu. Tego samego dnia prezydent powołał ją na urząd Prezesa Rady Ministrów, a także powołał członków nowej Rady Ministrów. 1 października 2014 Ewa Kopacz wygłosiła exposé. Tego samego dnia Sejm większością 259 głosów za przy 183 głosach przeciw i 7 wstrzymujących udzielił jej rządowi wotum zaufania. Poza posłami PO i PSL gabinet poparł opozycyjny klub Twojego Ruchu oraz grupa posłów niezrzeszonych. 8 listopada 2014 po rezygnacji złożonej przez Donalda Tuska została z mocy partyjnego statutu przewodniczącą Platformy Obywatelskiej. W 2015 była jednym z założycieli komitetu wyborczego Bronisława Komorowskiego w wyborach prezydenckich.

Opis: 

Ewa Bożena Kopacz z domu Lis (ur. 3 grudnia 1956 w Skaryszewie) – polska polityk, lekarka pediatra i działaczka samorządowa. Posłanka na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, w latach 2007–2011 minister zdrowia, od 2010 do 2014 wiceprzewodnicząca PO (od 2013 do 2014 I wiceprzewodnicząca). Od 2014 p.o. przewodniczącego PO. W latach 2011–2014 marszałek Sejmu VII kadencji. Od 22 września 2014 prezes Rady Ministrów.

Życie prywatne

Jej mężem był prokurator Marek Kopacz (1956–2013), z którym rozwiodła się w 2008. Ewa Kopacz ma córkę – Katarzynę (ur. 1984), również lekarkę.

Funkcja: 
Urząd centralny: 
Pracuje: 
Należy do Partii: